REKLAM ALANI
REKLAM ALANI

ŞEFKAT, ŞEHVETİN ÖNÜNE GEÇMEMELİ: AŞKTA DENGEYİ KAYBETTİĞİMİZ NOKTA

Betül Taşan Aslan | Köşe Yazısı

İlişkilerde en çok karıştırdığımız kavramlardan biri şefkat ile arzunun birbirinin yerine geçebileceğini düşünmektir. Oysa bir ilişki yalnızca şefkatle de yalnızca şehvetle de ayakta kalamaz. İkisi de kendi yerinde, kendi anlamında değerlidir.

Şefkat, insanın sevdiğini koruma, anlama, incitmemeye çalışma ve zor zamanlarında yanında olma isteğidir. Şehvet ise fiziksel çekimin, tutkunun ve arzunun bir ifadesidir. Biri ruhun yakınlığını, diğeri bedenin çekimini temsil eder.

YAZI ARASI REKLAM ALANI

Ancak burada önemli bir denge vardır: Şefkat, şehvetin önüne geçmemeli; şehvet de şefkati ortadan kaldırmamalıdır.

Çünkü bazı ilişkilerde zamanla eşler birbirlerinin sevgilisi olmaktan çıkıp yalnızca hayat arkadaşı, ev arkadaşı, hatta birbirinin sorumluluğunu taşıyan iki insana dönüşür. İlgi vardır ama tutku yoktur. Alışkanlık vardır ama heyecan yoktur. Birbirini düşünmek vardır ama birbirini arzulamak unutulmuştur.

Oysa insan yalnızca anlaşılmak değil, arzulanmak da ister.

Bir kadının ya da erkeğin sevildiğini hissetmesi kadar beğenildiğini, özlendiğini ve hâlâ karşı tarafın gözünde özel olduğunu hissetmesi de önemlidir.

Şefkatin aşırıya kaçtığı, tutkunun ihmal edildiği ilişkilerde romantik bağ zamanla ebeveyn-çocuk ilişkisine benzeyen bir düzene dönüşebilir. Bir taraf sürekli koruyan, anlayan, affeden ve idare eden konumuna geçerken diğer taraf ilişkinin tutkulu yönünü beslemeyi bırakabilir.

Peki çözüm nedir?

Birbirine yalnızca iyi davranmak değil, birbirini hâlâ heyecanlandırabilmek de gerekir. Küçük dokunuşlar, göz teması, güzel sözler, özlem, fiziksel yakınlık ve birlikte geçirilen özel zamanlar ilişkinin canlı kalmasını sağlar.

Unutulmamalıdır ki şehvet, sevginin düşmanı değildir. Şefkat de arzunun rakibi değildir. Sağlıklı bir ilişkide insan hem güvende hissetmeli hem de heyecan duymalıdır.

Çünkü gerçek yakınlık, birinin yanında huzur bulurken aynı zamanda ona karşı hâlâ tutku duyabilmektir.

Belki de ilişkilerin en büyük sınavı budur: Birbirine alışırken birbirini arzulamayı, birbirini severken birbirine kadın ve erkek olarak bakmayı unutmamak…

Sevgi insanı iyileştirir, şefkat insana güven verir, tutku ise ilişkiye canlılık katar. Önemli olan birini yaşatırken diğerini öldürmemektir.

— Betül Taşan Aslan

ZİYARETÇİ YORUMLARI

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu aşağıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.

BİR YORUM YAZ