NEDEN TAHAMMÜLÜMÜZ AZALDI?
BETÜL TAŞAN ASLAN

Herkesin bir sabrı var ama kimsenin sabredecek hâli kalmadı!
Eskiden insanlar birbirini dinlerdi. Bir yanlış anlaşılma olduğunda konuşulur, bir kırgınlık yaşandığında gönül alınırdı. Şimdi ise en küçük fikir ayrılığı bile büyük tartışmalara dönüşebiliyor. Birinin sesini biraz yükseltmesi, diğerinin hemen savunmaya geçmesine yetiyor.
Peki, ne oldu bize? Neden artık en küçük meselede bile tahammülümüz tükeniyor?
Aslında mesele yalnızca sabırsızlık değil. İnsanlar giderek daha fazla yoruluyor. Ekonomik kaygılar, gelecek korkusu, geçim mücadelesi, iş hayatının baskısı, ailevi sorunlar ve sürekli bir şeylere yetişme telaşı… Bütün bunlar insanın ruhunda görünmeyen bir yük oluşturuyor.
Üstelik artık herkes konuşmak istiyor ama çok az kişi gerçekten dinlemek istiyor.
Sosyal medya da bu durumu besliyor. Herkes kendi fikrinin doğru olduğunu düşünüyor. Farklı bir düşünceyle karşılaştığında anlamaya çalışmak yerine karşı çıkmayı tercih ediyor. Oysa farklı düşünmek düşman olmak değildir.
Bir başka sorun da beklentilerimizin artması. İnsanlardan sürekli anlayış, ilgi, sevgi ve fedakârlık bekliyoruz. Fakat aynı anlayışı göstermek söz konusu olduğunda çoğu zaman zorlanıyoruz.
Bir mesajımıza geç cevap verilmesine tahammül edemiyoruz. Birinin bizi eleştirmesini kabullenemiyoruz. Bir hata karşısında hemen insanları hayatımızdan çıkarabiliyoruz. Sanki herkes kusursuz olmak zorundaymış gibi davranıyoruz.
Oysa insan dediğimiz varlık hata yapar, yorulur, kırılır, bazen susar, bazen yanlış anlaşılır.
Belki de en büyük problemimiz, kendi içimizde biriktirdiğimiz öfkeyi en yakınlarımızdan çıkarmamız. Trafikte, evde, iş yerinde, ilişkilerimizde… Biriken stresin faturasını çoğu zaman hiçbir suçu olmayan insanlara kesiyoruz.
Unutmamalıyız ki tahammül etmek, her şeye boyun eğmek değildir. Saygısızlığa katlanmak, haksızlığı kabul etmek ya da kendinden vazgeçmek hiç değildir. Tahammül, farklılıklarla birlikte yaşayabilme olgunluğudur.
Biraz daha dinlemeye, biraz daha anlamaya, hemen hüküm vermemeye ihtiyacımız var.
Çünkü herkesin görünmeyen bir mücadelesi var. Gülümseyen bir insanın içinde neler taşıdığını, sessiz kalan birinin hangi savaşları verdiğini bilemeyiz.
Belki de artık kendimize şu soruyu sormalıyız:
İnsanlara mı tahammülümüz kalmadı, yoksa kendi hayatımızın ağırlığını taşıyamadığımız için mi herkese karşı sabrımız tükendi?
Unutmayalım; bir toplumun huzuru yalnızca ekonomik şartlarla değil, insanların birbirine gösterdiği saygı, anlayış ve vicdanla da ölçülür.
Bazen bir insanı kazanmak için haklı çıkmaktan vazgeçmek gerekir. Çünkü her tartışmayı kazanmak, insan ilişkilerini kaybetmeye değmez.
Belki de ihtiyacımız olan şey daha fazla sabır değil, birbirimizi biraz daha insan olarak görebilmek.
Betül Taşan Aslan
#NedenTahammülümüzAzaldı #ToplumPsikolojisi #İnsanİlişkileri #Sabır #Tahammül #Empati #Saygı #Sevgi #Hoşgörü #İnsanlık #ToplumsalYorgunluk #Psikoloji #SosyalYaşam #Modernİnsan #İletişimSorunları #ÖfkeKontrolü #DuygusalYorgunluk #Vicdan #Farkındalık #BetülTaşanAslan #KöşeYazısı #HayataDair