BİR HAYVANA KIYAN, İNSANLIĞIN NERESİNDE DURUR?

Şiddet bazen dört ayaklı, sessiz bir canlının gözyaşlarında kendini ele verir!
Bir hayvana eziyet eden insanı gördüğümüzde yalnızca bir canlının canının yandığını düşünmemeliyiz. Çünkü mesele bundan çok daha derindir. Mesele, bir insanın kendisinden güçsüz bir canlıya karşı nasıl bir vicdan taşıdığıdır.
Savunmasız bir hayvana taş atan, onu tekmeleyen, işkence eden, aç ve susuz bırakan bir insanın davranışı sıradan bir öfke meselesi olarak geçiştirilemez.
Peki, bir insan neden kendisini savunamayan bir canlıya zarar verme ihtiyacı duyar?
Psikoloji ve kriminoloji alanındaki araştırmalar, özellikle çocukluk döneminde hayvanlara yönelik kasıtlı ve tekrarlayan eziyet davranışlarının ciddiye alınması gerektiğini ortaya koyuyor. Bu davranışlar bazı durumlarda empati eksikliği, saldırganlık ve başka şiddet eğilimleriyle birlikte görülebiliyor.
Elbette hayvana zarar veren herkesin ileride bir katile dönüşeceğini söyleyemeyiz. Ancak geçmişte hayvanlara eziyet etmiş bazı şiddet faillerinin yaşam öykülerinde de bu davranışlara rastlanması, konunun neden bu kadar önemli olduğunu gösteriyor.
Asıl korkutucu olan, bir canlının acı çekmesinden zevk alabilmektir.
Bugün bir kediyi tekmeleyen, yarın bir köpeği zehirleyen, bir başka gün başka bir savunmasız canlıya zarar veren davranışlar karşısında sessiz kalırsak şiddetin normalleşmesine göz yummuş oluruz.
Çocuklarımıza hayvan sevgisini öğretmek yalnızca onlara sevimli dostlarımızı sevdirmek değildir. Onlara merhameti, sorumluluğu, yaşam hakkına saygıyı ve kendisinden güçsüz olanı korumayı öğretmektir.
Unutmayalım ki hayvanlar konuşamaz ama acı çeker. Şikâyetlerini dile getiremez ama korkarlar. Kendilerini savunamazlar ama yaşamak isterler.
Bir toplumun medeniyet seviyesi yalnızca binalarının yüksekliğiyle, yollarının genişliğiyle ölçülmez. O toplumun en savunmasız canlılara nasıl davrandığıyla da ölçülür.
Hayvana şiddet karşısında susmak, merhametsizliğe alan açmaktır.
Çünkü merhamet, insanın yalnızca kendisine benzeyene değil, kendisinden farklı olana da gösterebildiği değerdir.
Ve unutmayalım:
Bir hayvanın canı da candır. Onun yaşam hakkı da bizimki kadar değerlidir.
İnsan olmak, sadece konuşabilmek değil; konuşamayanın acısını da duyabilmektir.
#HayvanHakları #HayvanaŞiddeteHayır #HayvanlarıKoruyalım #Merhamet #Vicdan #Empati #Psikoloji #ÇocukPsikolojisi #ŞiddetinÖnlenmesi #HayvanSevgisi #YaşamHakkı #SokakHayvanları #CanDostlarımız #HayvanlaraİşkenceyeHayır #ToplumsalDuyarlılık #İnsanlık #ŞiddeteDurDe #BirKapMamaBirKapSu #HayvanlarSahipsizDeğil #BetülTaşanAslan
